Voetbalvereniging DBS - Eindhoven

Vandaag moesten we naar Dongen voor de laatste wedstrijd. Dit leek een gemakkelijk ritje, maar een afzetting op de snelweg zorgde ervoor dat het uitliep op sightseeing door Tilburg. We waren nog ruim op tijd en de tegenstanders stonden al te popelen op het veld. Vlug omkleden dus.

DVVC speelden met 13 spelers en wij met 11. Ik vermoed dat de spelers de kou goed voelden omdat ze direct fanatiek aan de slag gingen. Het is niet mijn gewoonte om scorende spelers bij naam te noemen, maar vandaag maak ik een uitzondering. Sam zette DBS al vrij snel op een voorsprong met een schitterende goal. Het was moeilijk om de vrije man/vrouw te vinden door het hoge aantal spelers op het veld. Joey speelde zeer goed in de verdediging, maar kwam regelmatig mee naar voren. Hij moest een paar keer slikken omdat het scoren niet wilde lukken, maar zijn geduld en doorzettingsvermogen werd op den duur toch de doorslaggevende factor. Een mooie rush vanaf de achterlijn leverde de 0–2 voorsprong op. Heel lang konden we hier niet van genieten want DVVC scoorde binnen de minuut tegen. Het spel ging gelijk op en het was spannend.

Vrij snel na de rust deelde Robert een dreun uit door de 1-3 te scoren en dit op geheel eigen wijze te vieren. Het ging steeds beter lopen bij DBS en ondanks dat de tegenstander meer spelers op het veld had staan dan wij, wisten we steeds vaker openingen te vinden. Joey, wederom vanaf de achterlijn, gaf van de zijkant een goede voorzet die Sam er zo in kon tikken. DVVC kwam nog wel terug op 2–4, maar had geen overtuiging meer in het spel. Joey gaf uiteindelijk de genadeklap en tekende de 2-5 aan.

Als supporter heb ik vandaag geweldig genoten. Zonder uitzondering deed iedereen vreselijk zijn best en er werd goed samengespeeld, voor zover dat mogelijk was in alle drukte. Ik denk dat we vandaag meer dan dik verdiend gewonnen hebben. Goed gedaan DBS!

Nadat we weer omgekleed waren, werden we verrast door de tegenstander. We zouden namelijk gezamenlijk frietjes eten in de kantine. DVVC had dit idee dankbaar overgenomen van DBS. Het was dan een gezellig samenzijn van alle spelers. De kinderen stonden al te stralen, maar de ouders des te meer. Ik moet ook nog even vertellen dat Twan, ondanks zijn gebroken voet, gewoon van de partij was. Als dit geen hecht team is, dan weet ik het niet meer.

Een supporter